Το Ιράκ ήταν ανέκαθεν μια χώρα όπου το ποδόσφαιρο αποτέλεσε διαχρονικά μια διαφυγή για τον λαό μακριά από τα προβλήματα. Γεμάτα γήπεδα, ένταση και κόντρα για τους εγχώριους τίτλους έφερε το άθλημα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας από πολύ νωρίς. Όμως, οικονομικά και πολιτικά προβλήματα δεν άφησαν την περαιτέρω εξέλιξη και η εθνική ομάδα της χώρας απείχε από οποιαδήποτε μεγάλη επιτυχία.
Στο Ασιατικό κύπελλο εθνικών ομάδων, το Ιράκ είχε πάντα καλές στιγμές αλλά ποτέ σταθερότητα. Μετά το 2010 η οργάνωση και η μεθοδικότητα βελτιώθηκαν σε μεγάλο βαθμό όπως και τα αποτελέσματα της ομάδας.
Η παρθενική συμμετοχή ήρθε το 1986 με μια χρυσή γενιά παικτών για το ποδόσφαιρο του Ιράκ. Έχασε οριακά 1-0 από την Παραγουάη, σημείωσε το πρώτο γκολ στην ήττα 2-1 από το Βέλγιο, ηττήθηκε οριακά και από τη διοργανώτρια ομάδα του Μεξικού με 1-0, αλλά άφησε υποσχέσεις. Η συνέχεια πάντως δεν ήταν ανάλογη. Κάποιες φορές έφτασε κοντά σε μια ακόμα πρόκριση αλλά συχνά την έχασε στις λεπτομέρειες. Η πολιτική κατάσταση απομόνωσε τη χώρα και το ποδόσφαιρο της για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Τα τελευταία 20 χρόνια η ομοσπονδία επέλεξε σημαντικά ονόματα της προπονητικής και του ποδοσφαίρου, είτε από την Ευρώπη ( Μιλουτίνοβιτς, Κάτανετς, Άντβοκατ,Πέτκοβιτς), είτε από τη Λατινική Αμερική (Ζίκο) μέχρι να φτάσει στην επιλογή του Αυστραλού Γκρέιαμ Άρνολντ που είχε κάνει σπουδαία δουλειά στην εθνική της πατρίδας του για πολλά χρόνια.
Μετά από μακρά διαδικασία πολλών ματς και αλλεπάλληλων μπαράζ (21 συνολικά ματς σε δύο χρόνια!), το Ιράκ επιβλήθηκε της Βολιβίας με 2-1 στο κρίσιμο ματς που έδινε το εισιτήριο για το φετινό Μουντιάλ, ένα επίτευγμα που πανηγυρίστηκε έξαλλα και στη χώρα.
Τα “λιοντάρια της Μεσοποταμίας” θα λάβουν μέρος για δεύτερη φορά σε τελική φάση παγκοσμίου κυπέλλου, 40 χρόνια μετά την πρώτη τους εμφάνιση.
Στην παραγωγική διαδικασία από τη δεκαετία του '80 μέσω ραδιοφώνου ("Ηχώ FM") και εντύπων (Ποπ Και Ροκ), κοντά στην μουσική και το σινεμά από μικρός αλλά και με το μυαλό στον αθλητισμό σταθερά. Τα χόμπι εξελίχθηκαν μέσα στα χρόνια αλλά παρέμειναν εκεί ως και σήμερα με το ίδιο πάθος και αμείωτο ενδιαφέρον. Για χρόνια ως τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός σπίκερ βρέθηκε κοντά στη δράση με εκαντοντάδες ματς και με το Μπαρτσελόνα-Παρί Σεν Ζερμέν 6-1 να παραμένει αξέχαστο. Τώρα πια υιοθετεί μια διαφορετική οπτική γωνία για όλα και την εξωτερικεύει χωρίς "φίλτρα". Στο εκπαιδευμένο και υπερσύγχρονο μικροσκόπιο του μπαίνει το Μουντιάλ 2026!