Η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Σκωτίας ξεπερνάει τα 150 χρόνια ύπαρξης, η Μεγάλη Βρετανία ασχολήθηκε πιο σοβαρά πρώτη στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο με το ποδόσφαιρο και η εθνική Σκωτίας ανταγωνιζόταν για πολλά χρόνια -στον 19ο αιώνα- την Εθνική Αγγλίας, με την οποία ανέπτυξε μεγάλη αντιπαλότητα, μέχρι να φύγει και εκτός συνόρων για να χτίσει το όνομα της ανεξάρτητης και υπολογίσιμης οντότητας.
Μεταπολεμικά, στην δεκαετία του ‘50 είναι ευθέως ανταγωνιστική, προκρίνεται το 1950 στην τελική φάση αλλά δεν μετέχει λόγω της περίεργης απόφασης των Σκωτσέζων να λάβουν μέρος μόνο αν πάρουν την πρώτη θέση στον προκριματικό όμιλο παρότι πρόκριση έδινε και η δεύτερη θέση…
Τέσσερα χρόνια μετά παίρνει ξανά εισιτήριο ως δεύτερη αλλά αυτή τη φορά παίρνει μέρος στην τελική φάση. Όμως στέλνει μια ομάδα με πολλές απουσίες και μόλις 13 παίκτες και αποκλείεται φυσιολογικά με δύο ήττες.
Το 1958 προκρίνεται εκ νέου, χάνει από τη Γαλλία και την Παραγουάη και μένει εκτός συνέχειας, αλλά σκοράρει για πρώτη φορά σε Μουντιάλ στο 1-1 με τη Γιουγκοσλαβία.
Στη δεκαετία του ‘60 η Σκωτία απέχει μεγάλων διοργανώσεων αλλά δημιουργεί μεθοδικά μια ανταγωνιστική ομάδα που χτίζει οπαδική βάση μέσω μεμονωμένων επιτυχιών, ειδικά μετά από μια νίκη το 1967 επί της τότε πρωταθλήτριας κόσμου Αγγλίας.
Το 1974 προκρίνεται στα τελικά και κάνει ανέλπιστα καλή εμφάνιση, την καλύτερη μέχρι σήμερα. Κερδίζει το Ζαϊρ, έρχεται ισόπαλη με Βραζιλία και Γιουγκοσλαβία και μένει εκτός νοκ-άουτ στην ισοβαθμία και στις λεπτομέρειες. Η ομάδα όμως λατρεύεται πλέον από τους ποδοσφαιρόφιλους Σκωτσέζους και ειδικότερα η νίκη στο Γουέμπλεϊ επί της Αγγλίας το 1977 πανηγυρίζεται έξαλλα.
Ένα χρόνο μετά η Σκωτία είναι ξανά παρούσα στο Μουντιάλ του 1978 και μάλιστα με υψηλές προσδοκίες αλλά αποκλείεται ξανά στη φάση ομίλων με νίκη 3-2 επί της Ολλανδίας, ισοπαλία με το Ιράν και ήττα 3-1 από το Περού.
Συνεχίζει το σερί το 1982 όταν αποκλείεται ξανά οριακά μετά από νίκη επί της Νέας Ζηλανδίας, φυσιολογική ήττα από τη Βραζιλία και ισοπαλία 2-2 με τη Σοβιετική Ένωση.
Το 1986 προκρίνεται μετά από δραματικό φινάλε στο ματς πρόκρισης απέναντι στην Ουαλία (ισοφάρισε με πέναλτι λίγο πριν το τέλος και προκρίθηκε) αλλά ο μάνατζερ Τζοκ Στιν χάνει τη ζωή του από καρδιακή προσβολή την ώρα που όλοι πανηγυρίζουν. Αναλαμβάνει ως υπηρεσιακός ο Άλεξ Φέργκιουσον, μετέπειτα κόουτς της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Στην τελική φάση παίρνει ένα βαθμό με την λευκή ισοπαλία απέναντι στην Ουρουγουάη, χάνει από Δανία και Δυτική Γερμανία και αποκλείεται στη φάση ομίλων.
Το 1990, με τον Άντι Ρόξμπεργκ στον πάγκο, σημειώνει την πέμπτη συνεχόμενη πρόκριση αλλά με το ίδιο ξανά αποτέλεσμα στα τελικά. Κοστίζει η ήττα από την Κόστα Ρίκα, χάνει και από τη Βραζιλία, έτσι η νίκη 3-2 επί της Σουηδίας δεν έχει αντίκρισμα.
Το σερί σπάει αλλά επανέρχεται στο Μουντιάλ του 1998 όπου, προβλέψιμα πλέον, αποκλείεται στον όμιλο μετά από απογοητευτική ήττα 3-0 από το Μαρόκο έχοντας χάσει δύσκολα και από τη Βραζιλία και μένει με έναν πόντο μετά την ισοπαλία με αντίπαλο τη Νορβηγία.
Η Σκωτία επανέρχεται σε τελική φάση παγκοσμίου κυπέλλου μετά από 28 χρόνια, για την ένατη συνολικά συμμετοχή, προκρινόμενη από έναν όμιλο που περιλάμβανε και την εθνική Ελλάδος.
Στην παραγωγική διαδικασία από τη δεκαετία του '80 μέσω ραδιοφώνου ("Ηχώ FM") και εντύπων (Ποπ Και Ροκ), κοντά στην μουσική και το σινεμά από μικρός αλλά και με το μυαλό στον αθλητισμό σταθερά. Τα χόμπι εξελίχθηκαν μέσα στα χρόνια αλλά παρέμειναν εκεί ως και σήμερα με το ίδιο πάθος και αμείωτο ενδιαφέρον. Για χρόνια ως τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός σπίκερ βρέθηκε κοντά στη δράση με εκαντοντάδες ματς και με το Μπαρτσελόνα-Παρί Σεν Ζερμέν 6-1 να παραμένει αξέχαστο. Τώρα πια υιοθετεί μια διαφορετική οπτική γωνία για όλα και την εξωτερικεύει χωρίς "φίλτρα". Στο εκπαιδευμένο και υπερσύγχρονο μικροσκόπιο του μπαίνει το Μουντιάλ 2026!