Η εθνική Ολλανδίας είναι μια από τις ιστορικές εθνικές ομάδες για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο και έχει γράψει τη δική της ξεχωριστή ιστορία και στο θεσμό του παγκοσμίου κυπέλλου.
Στην Ολλανδία το άθλημα οργανώθηκε άριστα από πολύ νωρίς σε υποδομές και συνθήκες με πρωταρχικό στόχο την παραγωγή αυθεντικών ταλέντων μέσω των ακαδημιών των ομάδων. Ταυτόχρονα η εθνική ομάδα πρωταγωνιστεί σταθερά εδώ και πολλά χρόνια, είναι πάντα υπολογίσιμη και ας μην έχει καταφέρει να κατακτήσει τρόπαιο (πέρα από το Euro του 1988).
Οι “οράνιε” θα λάβουν μέρος σε τελική φάση Μουντιάλ για 12η φορά, έχουν φτάσει σε τρείς μεγάλους τελικούς (που τους έχασαν όλους) και είναι ξανά φιλόδοξοι και ικανοί για διάκριση.
Έλαβε μέρος χωρίς επιτυχία στα παγκόσμια κύπελλα του 1934 και του 1938 και επανήλθε σε τελική φάση στη δεκαετία του ‘70 με μια χρυσή γενιά παικτών με πρώτο και καλύτερο βέβαια τον Γιόχαν Κρόιφ και προπονητή τον σπουδαίο Ρίνους Μίχελς. Το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο ήταν κάτι εντελώς καινούργιο εκείνη την εποχή, πρωτοποριακό και ταυτόχρονα θεαματικό και η Ολλανδία αποτέλεσε πρότυπο για το μέλλον.
Μέσα σε τέσσερα χρόνια χάνει τρείς μεγάλους τελικούς (δύο Μουντιάλ και έναν σε Euro) αλλά αφήνει ανεξίτηλο στίγμα. Το 1974 φτάνει ως τον τελικό αλλά χάνει με ανατροπή από τη διοργανώτρια Γερμανία με σκορ 2-1, ενώ το 1978 έχει ανάλογη πορεία ως τον τελικό όπου χάνει ξανά από την οικοδέσποινα Αργεντινή με 3-1 στην παράταση. Εκεί σηματοδοτείται και το φινάλε της σπουδαίας τότε ομάδας με ηγέτη τον Κρόιφ που παρεμπιπτόντως δεν έχει καν ταξιδέψει στην Αργεντινή για τον Μουντιάλ λόγω απειλών για τη ζωή του αν συμμετάσχει…
Η ομάδα περνάει μια δύσκολη περίοδο, απέχει από τελικές φάσεις Μουντιάλ ως την επιστροφή του Μίχελς στον πάγκο της που της δίνει άμεσα το μοναδικό μεγάλο τρόπαιο (σε ένα ευρωπαϊκό όμως πρωτάθλημα, το 1988) και δημιουργεί μια νέα εξαιρετική ομάδα με Φαν Μπάστεν, Γκούλιτ και Ράικαρντ μεταξύ άλλων.
Το 1990 όμως αποκλείεται στα νοκ-άουτ απέναντι στη Γερμανία σε επεισοδιακό ματς (2-1), ενώ το 1994 -με κόουτς τον Άντβοκατ και χωρίς τους τραυματίες τότε Γκούλιτ και Φαν Μπάστεν- αποκλείεται στους “8” σε σπουδαίο ματς απέναντι στη Βραζιλία (3-2).
Η παραγωγή νέων σημαντικών παικτών συνεχίζεται και μια ακόμα νέα γενιά πρωταγωνιστεί στο Μουντιάλ του 1998- με προπονητή τον Χίντινκ- αλλά χάνει στα πέναλτι τον ημιτελικό με αντίπαλο τη Βραζιλία.
Ακολούθησε αποκλεισμός-σοκ από το Μουντιάλ του 2002 (προπονητής ο Φαν Χάαλ), με τον πρώην αστέρα Φαν Μπάστεν στο “τιμόνι” επανέρχεται το 2006 αλλά αποκλείεται στα νοκ-άουτ με 1-0 από την Πορτογαλία σε ματς με ρεκόρ καρτών που ονομάστηκε “η μάχη της Νυρεμβέργης”.
Η Ολλανδία δυνάμωσε ξανά με τον Φαν Μάρβαϊκ στον πάγκο και στο Μουντιάλ του 2010 είναι ασταμάτητη αποκλείοντας τους πάντες (Βραζιλία, Ουρουγουάη) ως τον μεγάλο τελικό. Εκεί χάνει στην παράταση 1-0 από την Ισπανία σε ένα ακόμα χαμένο τελικό…
Το 2014 επιστρέφει στον πάγκο ο Φαν Χάαλ και αυτή τη φορά η Ολλανδία δίνει το παρών, είναι ξανά ανταγωνιστική (με ρόστερ νεαρών παικτών και ως καθαρό αουτσάιντερ τότε), αλλά αποκλείεται στον ημιτελικό από τη Γερμανία στα πέναλτι.
Ακολούθησε η αποτυχία και ο αποκλεισμός από την τελική φάση το 2018 που έφερε πολλές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα. Επιστρέφει για τρίτη φορά ο Φαν Χάαλ, η ομάδα περνάει στο Μουντιάλ του 2022 αλλά αποκλείεται στα προημιτελικά από την Αργεντινή στα πέναλτι.
Στην παραγωγική διαδικασία από τη δεκαετία του '80 μέσω ραδιοφώνου ("Ηχώ FM") και εντύπων (Ποπ Και Ροκ), κοντά στην μουσική και το σινεμά από μικρός αλλά και με το μυαλό στον αθλητισμό σταθερά. Τα χόμπι εξελίχθηκαν μέσα στα χρόνια αλλά παρέμειναν εκεί ως και σήμερα με το ίδιο πάθος και αμείωτο ενδιαφέρον. Για χρόνια ως τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός σπίκερ βρέθηκε κοντά στη δράση με εκαντοντάδες ματς και με το Μπαρτσελόνα-Παρί Σεν Ζερμέν 6-1 να παραμένει αξέχαστο. Τώρα πια υιοθετεί μια διαφορετική οπτική γωνία για όλα και την εξωτερικεύει χωρίς "φίλτρα". Στο εκπαιδευμένο και υπερσύγχρονο μικροσκόπιο του μπαίνει το Μουντιάλ 2026!