H ομάδα της Ελβετίας

⏲️ Χρόνος ανάγνωσης: 2 λεπτά
  • Η Ελβετία είναι από τις πρώτες χώρες στην Ευρώπη που ανέπτυξαν το ποδόσφαιρο και είχε σημαντική επιρροή στην εξέλιξη του σπορ σε επίπεδο τακτικής. Παρούσα το 1934 και το 1938, έφτασε στην οκτάδα και στις δύο διοργανώσεις, την πρώτη φορά αποκλείστηκε από την Τσεχοσλοβακία και την δεύτερη από την Ουγγαρία.
    Μεταπολεμικά επιστρέφει σε τελική φάση Μουντιάλ το 1950 όταν και αποκλείστηκε στη φάση ομίλων, ενώ το 1954 φτάνει ξανά ως τα προημιτελικά αλλά χάνει 7-5 από την Αυστρία μετά από απίθανο ματς. Το 1962 προκρίνεται εκ νέου όμως αποκλείεται με τρείς ήττες, ομοίως και το 1966 μετά από απογοητευτικές εμφανίσεις.

Το ποδόσφαιρο στη χώρα εμφανίζεται μεγάλη κάμψη τα επόμενα χρόνια μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ‘80 όταν οργανώνεται ξανά με εκλέκτορα τον Άγγλο Ρόι Χότζσον και δίνει το παρών σε τελική φάση παγκοσμίου κυπέλλου το 1994, 28 χρόνια μετά την προηγούμενή της εμφάνιση. Κερδίζει εύκολα τη Ρουμανία, χάνει από την Κολομβία, έρχεται ισόπαλη με τις Η.Π.Α. και προκρίνεται στα νοκ-άουτ όπου αποκλείεται από την Ισπανία με ήττα 3-0.

Η επιστροφή της είναι όμως μια παρένθεση και θα χρειαστούν ξανά πολλά χρόνια για μια μεγάλη πρόκριση. Το 2006 κάνει εξαιρετικές εμφανίσεις, δύο νίκες επί Νότιας Κορέας και Τόγκο με 2-0 και λευκή ισοπαλία με τη Γαλλία την φέρνουν στα νοκ-άουτ, αλλά χάνει την πρόκριση προς την οκτάδα αποκλειόμενη στα πέναλτι από την Ουκρανία και παρά το γεγονός πως δεν έχει δεχτεί καν γκολ στη διοργάνωση σε τέσσερα ματς…

Το 2010, με εκλέκτορα τον Γερμανό Ότμαρ Χίτσφελντ, είναι ξανά στα τελικά, κερδίζει την μετέπειτα πρωταθλήτρια κόσμου Ισπανία, χάνει από την Χιλή με 1-0 αλλά μένει στο 0-0 απέναντι στην Ονδούρα και αποκλείεται πρόωρα.

Στην τελική φάση του παγκοσμίου κυπέλλου το 2014 “παίρνει το αίμα της πίσω” κερδίζοντας την Ονδούρα 3-0 και περνάει στα νοκ-άουτ όπου αποκλείεται στην παράταση από την Αργεντινή.

Η Ελβετία δεν έχει χάσει τελική φάση Μουντιάλ από το 2006 και μετά. Το 2018, με τον Βλαντιμίρ Πέτκοβιτς στον πάγκο, έρχεται 1-1 ισόπαλη με τη Βραζιλία και 2-2 με την Κόστα Ρίκα αλλά κερδίζει με 2-1 τη Σερβία και προκρίνεται στους “16” όπου γνωρίζει πικρό αποκλεισμό με ήττα 1-0 από τη Σουηδία. Πολλοί θεωρούν πως η ομάδα του 2014 και του 2018 μπορούσε να πετύχει πολλά περισσότερα…

Το 2022 είναι ξανά παρούσα, με τον παλιό διεθνή Μουράτ Γιακίν στον πάγκο, προκρίνεται από τους ομίλους αλλά στους “16” ηττάται με το συντριπτικό 6-1 από την Πορτογαλία μετά από απογοητευτική εμφάνιση.

Με Γιακίν στον τιμόνι και χαμηλές προσδοκίες

Η εθνική Ελβετίας έχει δει καλύτερες ημέρες αλλά ποτέ δεν κατάφερε την υπέρβαση, έτσι κανείς στη χώρα δεν ονειρεύεται. Ο Γιακίν πάντως έχει φτιάξει μια ιδιαίτερα ανταγωνιστική και σκληρή ομάδα με πολλούς έμπειρους παίκτες, χωρίς όμως την ποιότητα της γενιάς που μεσουράνισε στη δεκαετία του ‘10 και χωρίς πλέον τον Σακίρι. Ο κόουτς έχει απορροφήσει μεγάλο μέρος της κριτικής, κρατάει τη θέση του από το 2021 και έχει δεσμευτεί πως το “γκρούπ παικτών που θα επιλεγούν, θα τα δώσει όλα στην τελική φάση”.

Δυνατή ενδεκάδα, λείπουν οι εναλλακτικές λύσεις στον πάγκο

Ο Γιακίν εμπιστεύεται ένα σχετικά μικρό γκρούπ παικτών όλα αυτά τα χρόνια και αυτό ήταν τελικά κομβικό για τον μεγάλο βαθμό συνοχής που εμφανίζει η ομάδα. Σπάνια αλλάζει δραστικά την ενδεκάδα και οι επιλογές του δείχνουν προβλέψιμες αφού και η νέα γενιά δεν δείχνει ακόμα στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο.

Κάτω από τα δοκάρια θα δούμε τον Κόμπελ (της Ντόρτμουντ) μετά την αποχώρηση του Ζόμερ από την εθνική, ενώ στην άμυνα δύσκολα μένουν εκτός αρχικής ενδεκάδας οι Ελβέντι (της Γκλάντμπαχ), Ακάνζι (της Ίντερ) και Ροντρίγκες (της Μπέτις). Στην μεσαία γραμμή υπάρχει μεγάλη εμπειρία με τον Τσάκα (της Σάντερλαντ, στα 33 του) και τον Φρόιλερ (της Μπολόνια), ενώ στην επίθεση σταθερά βασικές επιλογές θεωρούνται ο Εμπολό (της Ρεν) και ο Βάργκας (της Σεβίλλης).

Συγγραφέας
Πετρος Δριτσάκος
Στην παραγωγική διαδικασία από τη δεκαετία του '80 μέσω ραδιοφώνου ("Ηχώ FM") και εντύπων (Ποπ Και Ροκ), κοντά στην μουσική και το σινεμά από μικρός αλλά και με το μυαλό στον αθλητισμό σταθερά. Τα χόμπι εξελίχθηκαν μέσα στα χρόνια αλλά παρέμειναν εκεί ως και σήμερα με το ίδιο πάθος και αμείωτο ενδιαφέρον. Για χρόνια ως τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός σπίκερ βρέθηκε κοντά στη δράση με εκαντοντάδες ματς και με το Μπαρτσελόνα-Παρί Σεν Ζερμέν 6-1 να παραμένει αξέχαστο. Τώρα πια υιοθετεί μια διαφορετική οπτική γωνία για όλα και την εξωτερικεύει χωρίς "φίλτρα". Στο εκπαιδευμένο και υπερσύγχρονο μικροσκόπιο του μπαίνει το Μουντιάλ 2026!
Βαθμολογία άρθρου
4.8/5
4 ψήφοι